M?SAF?R KALEM


Görkem Evci
gorkem.evci@boun.edu.tr


"Günler k?sald?. Kanl?ca'n?n ihtiyarlar?
Bir bir hat?rlamakta geçen sonbaharlar?."
Zaman zaman geçmi?i özler insan. Derin bir "ah" çekip eski günleri yâd etmedi?imiz günler say?l?d?r hatta. Anlayamad???m?z sebepler bizi o günlere çeker. Bazen gördü?ümüz küçük bir çocuk, bazen o günlerden bir e?ya... Bir an?... Bir foto?raf belki... Birden geçmi?ten bir kare canlan?verir önümüzde.
 "Nerede o eski bayramlar"  her bayram duymaktan â?inâ oldu?umuz bir sözdür ve `geçmi?e özlem sendromu´nun bir aksidir hayata. Özlenen eski bayramlar falan de?ildir asl?nda. E?er ortada bir özlenen var ise o bizatihi geçmi?in kendisidir. Topyekûn mâzidir. Yoksa asla tek bir kare de?il... Zira bütün, parçalar?n tamam?ndan farkl?d?r. Gestalt psikologlar?n?n da dedi?i gibi; bir orkestra tek tek enstrümanlar?n toplam? de?ildir. Bütün, parçalar?n toplam?ndan farkl? ve fazlad?r. Mâzi ve istikbal de anlar?n toplam?ndan fazlas?n? ifade eder bu yüzden.
Geçmi? asl?nda s?k?nt?larla doludur birçoklar? için. Yine de özlenir her nas?lsa... Ülkenin en karanl?k dönemlerinde gençli?ini geçirenler,  her hat?rlad?klar?nda hüzünlenip pi?man olsalar da yüreklerinde bir yerlerde hep bir pencere vard?r o günlere aç?lan. K?tl?k günlerindeki çocuklu?u bile özlemenin ard?nda yatan ?ey belki de masumiyeti özlemektir asl?nda. Çocuk safl???nda bir yüre?in hasretidir buram buram duyulan.
Bir çocu?un gözlerindeki ???lt? ile on y?llar a?ar?z bazen. Ba??n? ok?ad???m?z çocu?un yerine geçeriz... Avucumuzu aç?p bir bayram sabah?nda ko?tururken buluruz kendimizi. Dü?üp bir yerimiz incinir, annemiz tutar elimizden, kald?r?r bizi. Tek bir öpücük yeter tüm ac?y? dindirmeye.
Elimize siyah-beyaz bir foto?raf geçer belki. Kenarlar? iyice eskimi?... Bakt?kça derinle?ir foto?raf... Bakt?kça daha da çeker bizi içine... Siyah önlüklü bir çocuk gülümsüyordur belki foto?rafta. Belki babas?n?n elinden tutmu?tur bir çocuk. Foto?raf renklenir birden. Canlan?r foto?raftakiler. Durup iki kelam ederiz geçmi?ten.
Bir türküye kap?l?p gideriz. Sürükleniriz y?llar aras?nda. Mar?larla ya da... Bir çocuk ?ark?s?n?n pe?ine tak?lm?? da bulabiliriz kendimizi. Çocuklu?umuzun pe?inde, masumiyetin pe?inde...
"Aç?l?n aç?l?n tekrar
Çocuk dizlerimdeki yaralar"