YA?AM F?LAZOFU

YA?AM F?LAZOFU

YA?AM F?LAZOFU

YA?AM F?LAZOFU

YA?AM F?LAZOFU
13 Mart 2015 - 08:21

Ya?am Özeti













Miray Kaya


P?narhisar Atatürk Ortaokulu-8/A  





Bazen insan? rahatlatan bir yudum çayd?r. Belki de sadece çay de?ildir, rengidir. Kimi zaman eskilere, kimi zamansa gelece?e yönelik hayaller kurdurur. Zaman? bir çay olarak farz edelim, içtikçe biter. Ama ard?nda b?rakt?klar? güzeldir. Önemli olan o biten bir bardak çay?n tad?n? ç?karabilmektir, önemli olan hayat? ya?ayabilmektir. ?u anda çay?m? yudumluyorum ve ?öyle bir bak?yorum da, çay?m bitmek üzere. Soruyorum kendime, ?imdiye kadar içti?im her çaydan ne anlad?m? Hiçbir ?ey. Hiçbir zaman önemsemedim. Belki de k?ymet bilmedim. Ama ?imdiden sonras?n? daha farkl? ya?amak istiyorum. Her bir bardak çay, belki de bir ömürdür. Bilirsiniz genellikle en güzel sohbetler, ?akalar, anlar, ne?eler, sevinçler, akraba toplant?lar? genellikle bir demlikte ba?lar. Sonra arkas? gelir. Önemli olan her an?n tad?n? ç?karmakt?r.


Orta son ö?rencisiyim. Az dü?ünürüm, öz konu?urum. Bu yaz?y? bir bardak çaydan esinlenerek yaz?yorum. Çocuklara, gençlere, yeti?kinlere hitap etmeye çal???yorum.  Bazen dü?ünüyorum da yedi?imiz her lokman?n, içti?imiz her suyun k?ymetini bilmiyoruz. Daha do?rusu sahip olduklar?m?z?n fark?nda de?iliz. Hani bazen “entel” dedi?imiz ki?ilere rastlar?z. Genellikle günlük ya?amay? seven tiplerdir. Bir günler, öbür günlerine asla uymaz. Onlar her ?eyi unutuyorlar. Her gün yeniden do?mal? insan. Ama her gün de ?ükretmesini bilmeli. “hani hayat bir bardak çay gibidir,” dedim ya, onu so?umadan bitirmeli. Yani hatalar?m?z varsa onlar? zaman?nda telafi etmeliyiz ve tabi ki an? ya?amal?y?z.


Maalesef ki hayata bir kez gelme ?ans?m?z var. Peki, soruyorum ?imdi, hangimiz geçirdi?imiz anlardan bir ?ey anlad?? Hangimizin günü ?en ?akrak idi? Uykusuz gecelerin ard?ndan kim tatl? sabahlara uyand?? Hiç bitmeyecek dedi?imiz ac?lar? içimizde bitirseydik, her ?ey biter miydi? Evet, biterdi. Ama hiçbirini uygulamad?k.


Hayat asl?nda bir kum saati gibidir. Ne “tik tak” vard?r, ne de alarm vard?r. Sessizce, öylece ak?p gider zaman. Anlamay?z bile ne olup bitti?ini. Kum saatinin iki taraf? vard?r. Ba?lang?ç ve biti?. Ba?lang?ç güzeldir, hayallerimizdir, umutlar?m?zd?r ba?lang?ç. Akt??? yer ise ac?l? tatl?l? anlar?m?zd?r. Esas hayat? o akan yerden anlar?z. Akt?kça ömür biter asl?nda. Bir daha kum saatini tersine çevirme ?ans?m?z yoktur. E?er ki öyle bir imkan?m?z olsayd?, ikinci bir hayat demek olurdu. Ve ben sadece bir kez ya?ayabilirim.


“Ke?ke” dememek için hayat ya?ay?n. Bilin ki o kum saatinin akan yerine iri bir tane tak?l?p hayat?n?z?n bitmesini engellemeyecek. Gelelim biti? noktas?na. Oraya hiç gelmek istemezdim, ama oraya da gelece?im bir gün. Oras? ya?ad???m?z anlar?n oldu?u yerdir. ?leride ?öyle bir dönüp bakt???m?zda orada ac?y? de?il, mutlulu?u görmeliyiz. 


Herkese bir ka??t verilmi?tir. Onun yan?nda kalem ve silgi de ihmal edilmemi?tir. Kimisi oraya yazar, çizer ve sonra da siler. Sildikçe hatalar?, ac?lar? artar. Daha sonra silgisi biter. Peki, ne anlam??t?r bu hayattan? Hiçbir ?ey. Kimisi resim çizer, ufkun en derin noktas?n? bulmaya çal???r. Bazen onun mutsuzlu?un tablosu yakalar. Maalesef ki o tabloda kendi de vard?r. Böyle yapan ki?iler ço?unlukla vard?r. ?imdiye kadar hiç tam olarak e?lenen birini görmedim. Peki, e?lenmenin bir yolu var m?d?r? Mesela yaz? ve resim insan? elbet sonunda ümitsizli?e götürür. ?nsana en büyük imtihan kalem ve silgidir. ??te bu bir tuzakt?r. Dünyadaki tüm insanlar bu tuza?a dü?mü?lerdir. Bizden önceki nesilde, sonraki nesilde bu tuza?a dü?mü?tür ve dü?ecektir. Bu ?imdiye kadar çözümü olmayan bir bilmeceydi. Bunu ben çözdüm demeyece?im, belki de sadece ke?fettim. ?nsana verilmi? olan bu ka??t, asl?nda hayat?n ta kendisidir. Yani o ka??d? bir insan uçak yapmal?d?r ve onu diledi?i yere cesurca f?rlatmal?d?r. Bazen hüzünlü bir yere gitse de, cesurca yine f?rlatmal?d?r. ?nsan gitmesi gerekti?i yerde gitmelidir, bu asla kaçmak olmaz. ??te hayat?n kötülükleri bu ?ekilde cezaland?r?labilir. ?nsan e?lendikçe onu üzen ne bir çay, ne bir kum saati, ne de bir tik-takl? saat olabilir. Hep bir kö?ede oturup mutlulu?u beklemek yerine kendimiz onu yakalayabiliriz. San?r?m bu sürekli bir aray?? içinde olmaktan daha iyidir.


Ald???m?z her nefes ne kadar da de?erli, öyle de?il mi? Söyleyin bana, bir dakika öncesine dönebiliyor muyuz? Gereksizce hayali sorunlar? dü?ünmek yerine kendi uça??m?z? yapsak daha iyi olmaz m?? Gereksizce kapris yapan insan çok gördüm ben. ??te onlar hayat?n “kalem, silgi ve ka??t” tuza??na dü?mü?leridir. Siz sak?n onlardan olmay?n.


?nsan her zaman olumlu olmal?d?r. Unutmay?n, olumluluk do?u?tan gelen bir dü?ünce de?ildir. Her zaman barda??n dolu taraf?ndan bakmal?. Her ?eyin ba?? sa?l?kt?r. Sa?l???n?z yerinde ise neden bu stres, ne bu s?k?nt?? Silkelenin ve mutlu olun. ?u anda hastanede yatan ve iki dakika sonra sonucu asla belli olamayan bir ameliyata girecek olan bir sürü insan var. ?öyle bir bak?n üzerinize. Her ?eyiniz tam, peki niye saçma sorunlar var? Haydi, toparlay?n kendinizi. D??ar?da pasparlak bir güne? var. Çay?m bitmek üzere. Demlikteki çay da bitmi?. ?u an hemen bir bardak çay daha içemeyece?im. O halde hayat da bu kadar de?erli. Neyse, ben biraz daha çay demleyece?im, siz de istemez miydiniz?