HAYATIN ?Ç?NDEN?enol GoncagülUzun zamand?r görü?emedi?imiz dostlarla kar??la?t?k.Ke?ke, daha çok uzun zamanlar kar??la?masayd?k ta, o sohbetleri yapamasayd?!Sohbetler, Sokullu Camii avlusundaki cenaze merasimlerinde yap?lm??t? çünkü.Y?k?ld?k.?çimiz kan a?lad?.Mehmet Ceylan’?n cenazesi gerdi iyice bizi.Sonra, 14 ya??ndaki Baykan’?n ac?s? ile da?land? yüreklerimiz.“Yapma be çocuk!” dedik kendi kendimize.“Revam?yd? bu ac? bize ve yak?nlar?na?”Ne desek bo?tu art?k.Olacakt? i?te!Olmu?tu da.Öyle olmu?, böyle gitmi?, falanm??, filanm??, bunlar sadece i?in teferruat?.Mazeret k?sm? belli ki.Vade dolmu? ve yolculuk zaman? gelmi?.Bilet, tam da o güne al?nm?? belli ki…Öylesine güzel ve foto?raflar?nda bile yüzünden nur akan bir evlatm?? ki, o gün orada, cami bahçesinde görüp, tan?d?k.Hayran? oldu?u GS bayra??na sar?l? tabutu, gözlerimin önünden gitmedi bir an olsun.Hepimizin çolu?u, çocu?u var.Hepimiz, Yüce Allah’?n (c.c.) birer kuluyuz.Cam testi gibiyiz hepimiz de.Bir dü?mü?sünüz ve k?r?lm??, parçalanm???z.Geriye getirebilmek kolay m? bunu?Dönebilmek yeniden eskisine?Hepimizin, mola verip te, son dinlenme yerimiz olmayacak m? o musalla ta???Hepimizi, bir imam göndermeyecek mi, gidece?imiz ebediyete do?ru?Kavu?mayacak m?y?z, Yüce Yaradan?m?za ve sevdiklerimize??ki gün ard? ard?na gitti?imiz camii avlusu ve iki cenaze merasimi, bunlar? hat?rlatt? bizlere.Ölümün gerçek oldu?unu ve her ölümlünün bunu mutlaka tadaca??n?, bir kez daha hissettik orada.Baykan!Yapma be çocuk?Okulundaki s?randa bo? kalan yerine bak?p a?layacak arkada?lar?n ve ö?retmenlerin.Okul çantan?, okul için ald???n?z tak?m elbiselerini görmek, bakt?kça daha bir koyacak yak?nlar?na.GS forman?, odandaki posterleri, narin parmaklar?nla yaz?lar yazd???n kalemlerini ve defterlerini kim, nas?l kald?racak oralardan?Sofrada eksilen yerini dolduramayacak ya kimseler.Ah o foto?raflar yok mu hele ki?!Ne büyük birer hançer olup, saplanacakt?r sevdiklerinin yüre?ine.Yapma be çocuk!A?latma daha fazla art?k bizi.Ölenlere ve gidenlere a?lamak yordu bizi…