Geli?memi? toplumlar?n en önemli sosyal hastal??? pe?in hükümlü dü?ünme yöntemidir.


Atomu parçalayan insano?lu, Önyarg? denilen canavar? parçalamakta çok zorlanm??t?r.


“?lim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir” demi? pir.


Asl?nda kendini bilmek; ula??lmaz? zor bir mertebedir.


Söylemesi ne kadar basit de?il mi? “Kendini Bilmek” basitmi? gibi iki kelime. Ama hayatlar bu iki kelimenin üzerine kurulmu?tur.


Herkeste kusur arayan kendine kör bakar.


Ne ararsan kendinde bulursun.  


Kendi arkandaki tokma?? görmeyeceksin, ba?kas?n?n gözündeki çapa?? göreceksin.


??te bizim toplumsal yap?m?z?n yaras? da bu. Sürekli ba?kalar?nda kusur aramak. Kom?unun küçü?üne özenip kendi büyü?ümüzü görme körlü?ümüzle hasetlenme hastal???n?n girdab?nda bo?u?uruz dururuz.


Hâlbuki ba?kas?n?n ço?undan bize ne fayda var? Bize kendi az?m?zdan fayda vard?r.


Bu hastal?kl? dü?ünme yap?m?zla, kendi huzursuzlu?umuzu kendimiz haz?rlar?z.


Günlük hayat?n? ba?kalar?n?n i?lerini takip etmekle geçirenler, kendii?lerini unuturlar.


Siyasi hayata gelince. Bu hastal?kl? dü?ünce anlay???, siyasi hayatta da ç?k?lmas? zor zindanlar? olu?turur.


Hastal???n en önemli belirtisi de sanal korkular üretmektir.


Bizim siyasi hayat?m?z? derinden etkileyen sanal korkular, baz? siyasi partileri ayakta tutan en önemli unsurlard?r.


Niyet okuma ile korkular üreten siyasi anlay??lar, toplumu buna inand?rm??lard?r.


?nsanlar bilmedi?i ?eylerden korkarlar. 


Ay’? tanr? diye kabul edenler, ?nsano?lu Ay’a ayak bast?ktan sonra, Ay’?n tanr? olmad???n? ö?renmi?ler ve korkular ortadan kalm??t?r.


Siyasi hayat?m?za yön veren çe?itli korkular yak?n tarihimizin dengelerini ?ekillendirdi.


Darbe olacak korkusu.


?eriat gelecek korkusu.


Ülke bölünecek korkusu.


?u anki parlamentomuzu olu?turan partilere bak?n. Her biri bu korkular?n ürünü de?il mi?


Biz demokrasiye bedel ödemedik. Birileri taraf?ndan bah?edilen ?eyler kal?c? olmaz. Bedeli ödenerek kazan?lanlar kal?c?d?r. Daha ilerilere ta??n?r. 


Toplumlar lay?k olduklar? rejimlerle yönetilirlermi?. Parlamentolarda toplumlar?n aynalar?ym??.


Biz önyarg?lar?m?z? y?kmadan, korkular?m?zdan kurtulmadan, niyet okumalar? b?rakmadan toplumsal ki?ili?imiz olu?amaz.


Ki?ili?i olu?mam?? toplumlar?n da geli?mesi dönü?mesi mümkün de?ildir. 


Demokrasi ad?na mesafe ald?k. Ama yetmez. Daha çok bedeller ödememiz gerekecek.


Ne zaman ki; Bir kesim insan?m?z? art?k darbe olmayaca??na inand?raca??z.


Bir kesim insan?m?z? ?eriat gelmeyece?ine inand?raca??z.


Bir kesim insan?m?z? da ülkemizin bölünmeyece?ine inand?raca??z.


??te o zaman, ortak paydam?z olan Türkiye Cumhuriyeti Yurtta?l??? olu?acak.  Ve bu a?amada gelinecek noktada bütün toplum katmanlar? da hiç i?renmeden ve hatta gururla “Türkiye Halk?y?z” dedi?i gün, Önyarg?lar?m?z?n y?k?ld??? gündür. O günler de uzaklarda de?ildir.