Yasemin’i, Yüce Allah’?m bizlere ba???lad?.

 


  Gazeteciydim. Yolu yordam? biliyorum. Sahip bulundu?um çevre sayesinde, Yasemin’in tedavilerini takip ederken, o kadar  çok hasta çocuk ve ailelerine de yard?m ve desteklerimiz oldu ki, “Her ?eyde bir hay?r vard?r” diyen, sevgili ve kadim dostum Elmas Cankurt ve Ailesine, önceleri bu sözlerinden dolay? “Bunun neresi hay?r ki?” diye k?zd???m, ama sonradan hak verdi?im çok günler ya?ad?k. Ba?ka bir yaz?mda da, onca ac?larla, umutsuzluklarla, imkans?zl?klarla sava??rken, kimlerin neler söyledikleri, hangi dedikodular? yayd?klar?, morale hasretken bile, moral bozucu ?eylerin etrafta dola?t?r?ld???n? anlat?r?m. Önceleri k?z?p, savunmaya çal??t???m bu densizlere, art?k neden ald?rmad???m? ve gülüp geçti?imi, o zaman geni? geni? izah ederim.
Gerçek hakim ve hakem olan Yüce Allah’a havale ettik her ?eyi… Art?k, bunlarla ilgili bize söz söylemekte, k?zmak ta, üzülmekte haram say?l?r. Allah, kimseye bu ac? ve zor imtihanlar? ya?atmas?n…
ÂM?N…
DOKUZUNCU KAT
Geceydi;
Suskundu karidorlar? hastanenin
?laçlar?n? veriyordu gülden hem?ire
Çocuklar?n
- Anne… diye ba??rd? rüyas?nda devrim,
Ürkmü?tü, s?r?ls?klam terlemi?ti
Korkmu?tu besbelli
- Evimizi özledim dedi, h?çk?rarak
Suratlar?na tokad? yap??t?rd?
Oyuncaklar?n
Derdine çare olamayacaklar?n?
Anlayarak


Dokuzuncu kat?n penceresindeydi
Çiçeklerine bakt??? bahçelerin
Aç?k penceresine kadar gelen ar?
?laç kokusundan ürküp, kaçm??t?
Çiçekler aras?nda yuvarlanmak
Gece gündüz dü?üncesiydi
Minik ve tombul avuçlar?n?
Yaradana açm??t?


Betül Han?m geliyor… ?kaz?
Sessizli?e at?lm?? tokat  gibiydi
Çeki düzen verildi odalara ve yataklara
Zaten, bitmek üzereydi serumu da
Solgun dudaklar?na gülümsemeler yap??t?rd?
Üzülmek yoktu ki
Uyuyordu yasaklara
Devrilen günler ve aylardan sonra
Evideydi nihayet
Dü?ündü?ü ve istedi?i gibiydi mevsim
Ac?lar ve korkulu dü?ler bitmi?ti üstelik
Cans?z yüzünde
Donmu? bir gülümseme yap??t?r?lm??t?
Hayret!


Edirne de,
Sultanlar kentinde
Tarihe ?ahitlik ediyordu zaman
Ve;
Bitmi? bir hayat? bildiriyordu
?çi kan a?layan imam?n hüzünlü sesiyle gelen
EZAN!...


Sen, yüzünde ac?lar bile olsa
Terk etmeyeceksin bizi k?z?m
Gelinli?inin ucundan tutmay? bekleyen
Nilsu'yu dü?ün
Hem;
?yile?ece?ine söz verdi Betül ablan
Kurusun göz bebeklerindeki nem
Bo?una m? güldürdü insanlar? Beyaz
?ark?lar söylediler niceleleri senin ad?na
Sen;
Sabah uyand???nda yine gözlerini aç
B? TANEM!...