Hürriyet Gazetesi’nde, ?u a?a??daki haberi gördük. ?çimi delip geçti! Sonuçta, “Merdivenden dü?en birisi”ydim! “Hikmetinden sual olunmaz Yüce Allah’?m?n” dedim. Ya?anan hiçbir ?ey tesadüfî ve sebepsiz de?ildir dü?üncesi ile benzer ?ekilde s?k?nt?lar çekenlere, destek olam?yorsak bile, köstek olmamak bak?m?ndan birkaç ?eyi payla?may? arzu ettim. Sat?r aralar?n? es ve pas geçerek, “k?ssadan hisse” ?ekline çevirmeye çal??t??? bu sat?rlar?, sindire sindire okuyun derim! Kimsenin sa?l?kl? kalmayaca??n?, kimsenin mal?n? mülkünü yan?nda götürmeye yetkisi ve gücünün bulunmad???n?, hayat?n sadece ve sadece Bir Oyun ve ?mtihan Pisti oldu?unu, daha iyi anlamak bak?m?ndan, karalad???m bu sat?rlara kulak verin isterim. Önce, beni yeniden hüzünlendiren ?u haberi bir okuyal?m. Ard?ndan da, merdivenden dü?en bu karde?inizin söyleyeceklerine kulak verin derim:
* Bana umut ba?lama ben topra?a söz verdim
Lösemi hastas? Adeviye Alhan tedaviden 1.5 y?l sonra hastal??? yeniden nüksedince, sevgilisinden ayr?ld?... 2 Mart günü de, hayata veda ederek, aram?zdan ayr?ld?. Lösemi hastas? Adeviye Alhan tedaviden 1.5 y?l sonra hastal??? yeniden nüksedince, sevgilisinden ayr?ld?, internetteki ki?isel profiline “Bana umut ba?lama, ben topra?a söz verdim” diye yazd?. Genç k?z 2 Mart’ta hayata veda etti.
?stanbul'daki bir hipermarkette çal??an Adeviye Alhan (25), 4 y?l önce çenesindeki bir a?r?dan dolay? doktora gitti. Yap?lan kan tahlilleri sonucu lösemi oldu?unu ö?rendi. “Erken te?his” dediler. Bir süre tedavi gördükten sonra “Art?k sa?lams?n” diyerek evine gönderdiler. 1.5 y?l önce rutin kontrole gidene kadar, hastal??? yendi?ine inand?. Doktoru, hastal???n?n nüksetti?ini söyleyince “Bittim anne” dedi.
Hürriyet Gazetesi’nden Fatma Aksu'nun haberine göre ilk i?, “Ölürsem beni dü?ünmesin. Fazla ba?lanmas?n. Ac?d???ndan dolay? kimsenin benimle ç?kmas?n? istemiyorum” deyip bir süredir birlikte oldu?u erkek arkada??yla ili?kisini bitirdi. 6 ay hastanede yatt?, sevgilisinin ziyaretine dahi izin vermedi. ?nternetteki ki?sel profiline de ?u notu dü?tü: “Bana bir umut ba?lama, ben topra?a söz verdim. Her geçen gün biraz daha kan kaybediyor hayallerim.” Ancak son an?na kadar yan?nda olan arkada?lar?na, “Ya?amak istiyorum. Ya?amak çok güzel bir ?ey” diyordu. “A?r?lar?n var m?” diye soran doktorlar?na bile olmad???n? söylüyordu.
Doktorlar?n umutsuz konu?malar? moralleri y?karken, maddi aç?dan da durumlar? kötüye gidiyordu. Maddi katk? olur diye, i?yerinden, “Ç?k???n? verdirelim, tazminat als?n” önerisi geldi ama Adeviye, “??imi seviyorum. Oradan asla ayr?lmam. Ben ölünce ç?k???m? versinler” diyerek teklife kar?? ç?kt?. Arkada?lar? ve i?yeri çal??anlar?, onu ve ailesini hiç yaln?z b?rakmad?, yapt?klar? yard?m? ona hissettirmedi.
* Topba? tedaviyi üstlendi ama...
Ancak Sunay Alhan’?n ana yüre?i k?z?n?n “Anne ne olaca??m? Ne olur beni kurtar?n!” sözlerine daha fazla dayanamad?. 18 ?ubat’ta k?z?n?n tedavi gördü?ü ?stanbul Üniversitesi Onkoloji Ünitesi’nin yolunu tuttu. Kader yeni binan?n aç?l?? törenine kat?lan ?stanbul Büyük?ehir Belediye Ba?kan? Kadir Topba?'? kar??s?na ç?kard?. “Yap?labilecek bir ?ey kalmad?” denilerek evine gönderilen k?z?na yard?m etmesi için Topba?’?n önüne atlad?, ellerine sar?ld?. Adeviye, Topba?’?n himayesinde John Hopkins Hastanesi’ne yat?r?ld?. Ama geç de olsa gelen bu yard?m eli, onun kalmas?na yetmedi. Adeviye, hastaneye yatt?ktan 10 gün sonra hayata veda etti.
* Zengin hastal??? diye herkes kaçt?
Foto?raflar?yla avundu?u k?z?n?n son günlerini anlat?rken gözleri dolan anne Sunay Alhan; “Bu hastal?k süresince insanlar, varken yok oldu yan?mdan. Zengin hastal??? diye kimse yüzümüze bakmad?, herkes kaçt?. Bitkisel ilaçlarla doland?r?ld?m. Kimse aldan?p inanmas?n” diyor.
* Y?ld?z Tilbe hayran?yd?
Adeviye, Y?ld?z Tilbe hayran?yd?, evi ve hastane odas? Y?ld?z Tilbe foto?raflar?yla doluydu. Arkada?lar?n?n ve Kral TV’den DJ Bülent’in giri?imiyle Y?ld?z Tilbe’nin k?z?n? hastanede ziyaret etti?ini anlatan Sunay Alhan, “Ald??? bebe?i ve küpesini verdi yo?un bak?mdayken. ‘Saklayaca??m’ diye i?aret etti çocu?um.”
* Aynaya çok s?k bakmam?z laz?m!
Yasemin, lösemiye yakaland???nda 11 ya??ndayd?. Fahri Kasapo?lu ?lkö?retim Okulu’nda, 1 hafta evvel 2. s?n?fa ba?lam??t?. Gürbüz bir çocuktu. Basketbol oynuyordu. Birkaç gün, dizlerinde ve eklem yerlerinde a?r?lar oluyor, burnu kan?yordu. Devlet Hastanesi’nde, Çocuk Hastal?klar? Uzman?’na götürdük. “Mevsime dayal? gribal enfeksiyon” denilerek, antibiyotik tedavisi verildi. Bir hafta geçti. ?yile?ece?ine, daha da zay?f dü?tü!
Kontrole götürdük. “Geçmemi?! Daha kuvvetli antibiyotik kullanal?m. Bu arada da, 5 gün gitmesin okula ve dinlensin” denildi. Öyle de yapt?k…
Günlerden Pazar’d?. Okulun basketbol maç? vard?. Rahats?zd? ama, “Orada olmal?y?m” deyip, spor salonuna gitti. Asl?nda, evden ç?karken de, içime do?mu? olmal?yd? ki:”Sak?n oyuna girme! Salondan izle. Hatta, evden de ç?kma” dedim. “Herkesin çocuklar?n? haber yap?yorsun ama kendi k?z?n iyi bir oyuncu, bir kere haber bile yapmad?n” deyip, diklendi…
Maç saatiydi. ?çime bir kurt dü?tü! Kapal? Spor Salonu’na gittim. Üzerinde forma, salonun duvar?na yaslanm?? duruyordu! Yan?na gittim; “Gitme demi?tim sana…” diyecektim ki, dengesini kaybedip, yere dü?tü! “Ba??m dönüyor baba” dedi. Salondan ç?kart?p, ?imdiki Pazar yerinin oldu?u caddeden, Devlet Hastanesi’ne do?ru yürümeye ba?lad?k…
“Yürüyemiyorum! Taksi ça??ral?m” dedi?inde de (hala içimi kanatan bir aptall?k yaparak) olmaz! Sen iyisin! ?yi olmasan, raporluyken maça m? gelirdin?” deyip, azarlad?m. Birkaç ad?m daha yürüdük ki, dengesini kaybedip yere dü?tü ve bir daha kalkamad?! Burnundan kan ak?yordu! Kucaklad?m. Yoldan geçen bir arabaya bindirip, Devlet Hastanesi’nde Acil Servise getirdim…
Acil kalabal?kt?. Durumun aciliyetine binaen, içeri dald?m. Genç, ufak tefek, yeni mezun, pratisyen bayan bir doktor vard? nöbette. “N’oluyoruz?!” diye ç?k??t?. Dinlemeden, muayene yata??na b?rakt?m k?z?. “Durumu kötü!” dedim. “Nesi var?” dedi. “Bilmiyorum! Salonda dengesini kaybetti ve burnu da kan?yor” dedim. ?öyle bir bak?nd?! “Doktora ç?kt? m? hiç önceden?” dedi. “Evet. Mevsime dayal? gribal enfeksiyonmu? ama, iki haftad?r geçmedi. Bir kan tahlili yapal?m isterseniz” dedim. Doktor han?m celalleniverdi! “Sen misin doktor, yoksa ben miyim?” dedi. ?çim ac?yordu! Doktorun üzerine yürüyüp, o tarz? ve tavr?ndan dolay? sald?rmak geldi içimden. Yat??t? sonra. Hemogram istendi. Hastanenin iki Çocuk Hastal?klar? Uzman?’n?n ikisi de gelmi?ti az sonra! Yine tela?land?m! Kan tahlili sonuçlar? ç?km??t?. Durumu sordum. Az evvel diklenen o bayan doktor gitmi?, gözleri k?zarm??, konu?mas? peltekle?mi? birisi gelmi?ti yerine! “Sonuçlar hatal? ç?kt?” Yeniden kan alal?m” denildi. Öyle yapt?k…
?kinci kan tahlili sonuçlar?n?n ard?ndan da, “D??ar?da yapt?ral?m! Bu kez de hava var” denilerek, bir tahlil de özele gönderildi. Sonra, iki Uzman Doktor beni yandaki bo? odaya ça??rd?lar. ?kisi de iyi dostumdu. “Yasemin’in tahlilleri biraz farkl? ç?k?yor! Ayn? tahlillerin, bir de Edirne’deki T?p Fakültesi Hastanesi’nde yap?lmas? iyi olur” dediler. ?yice endi?em artt?…
Apar topar, Edirne’ye, Fakülte Hastanesi’ne gittik. Tahliller yap?ld?. Al?p, Profesöre götürdük. Profesör bak?p; “Nerede k?z?” dedi. Evde oldu?unu söyledik. “Lösemi Hastas? bu k?z. Saniye geçirilmeden, hemen yat?r?lmas? laz?m” dedi. Ben, tam da orada koptum. “Nas?l yani?!” diyebildim sadece…
Normalde, bir insan?n kan?ndaki mikroplu hücre say?s?n?n 11 bini geçmemesi laz?mken, Yasemin’de bu durum; 68 bin civar?ndaym??! Hastaneye yat?rd???m?z?n üçüncü gününde, müdahaleye ba?lanmas?na ra?men, o hain rakam; 128 binlere ç?k?yordu! Yasemin, Lösemi (Kan Kanseri) oldu?unu bilmiyordu. “Kan?nda mikrop varm?? k?z?m. Birkaç güne kadar geçermi?” dedik. Kanaatkâr bir çocuktu. ?üphelenmekle birlikte, kabullendi durumu. “Ama, okulum?! Devams?zl?ktan kal?r?m okulda ben?!” dedi. Çileli, uzun, içimizi nas?rla?t?racak bir sürece giriyorduk. Okulun, devams?zl???n, hatta d??ar?daki hayat?n bile kimsenin umurunda olmayaca?? bir dönemdi bu. Zil çalarak, alarmlar?n? bile vermeden giriyordu hayat?m?za…
Öylesine büyük ac?lar, s?k?nt?lar, imkans?zl?klar, “kaybetme korkular?” ya?and? ki, arada geçen yakla??k 2.5 y?l? “Pas geçerek”  hastaneden taburcu olu?umuza gelmek istiyorum. 2.5 sene, aral?ks?z hastane odas?nda geçen bir hayatt?. Yaza giriliyordu. Vilayet Çay Bahçesi’ne götürdüm Yasemin’i. O ne büyük bir mutluluktu öyle?! Daha, Lösemi Tedavisi gördü?ünü bilmiyordu hala. Masada çay?m?z? içerken, çekirdekte alal?m dedik. Okulda hizmetli olarak çal??an biri vard?. Bakt?k, kolunda sepet içinde çekirdek sat?yordu. Ça??rd?k. Geldi. Yasemin’i görünce; “Aaaa! Yasemin, sen misin k?z?m? ?yisindir umar?m. ?yile?mi?sindir umar?m!...” Sözün devam?, büyük bir f?rt?naya do?ru gidiyordu! Anlam??t?m ama engel olmaya çal??mak, i?i daha büyük bir ç?kmaza sokmak ta olabilirdi. “Nas?lsa ö?renecek” deyip, ak???na b?rakt?m… O ak?bet te geldi zaten! “Ma?allah! Kim derdi ki, Kan Kanseri Hastal???’n? yeneceksin de, sana … amcan çekirdek satacak?!”…
Olay?n koptu?u and?! Yasemin, elindeki çay barda??n? dü?ürdü. Önce duraksad?. Sonra a?lamaya ba?lad?. Ve ç?k??t? adama; “Ne Kan Kanseri yaaa?!”
Birinci tedavi bitmi?ti. Kontrollerimiz sürüyordu yo?un olarak. Lüleburgaz’a gelmi?tik. ?zin al?p, Atatürk Lisesi’nde okula ba?latt?k. Hastanede yatarken, ö?retmenleri moral olmas? için, derslerde varm?? gibi iyi not verip, geçirmi?lerdi s?n?f?n?. Ortaokul mezunuydu. Buna bile, ö?retmenlerden birisi itiraz edip, haks?zl?k yap?ld??? gerekçesi ile müfetti? istemi?ti okula! Allah, ondan da raz? olsundu!
Atatürk Lisesi’ne kay?t yapt?rd?k. Ö?renim görece?i s?n?f?n pencereleri k?r?kt?. Tuvaletleri de, Yasemin için uygun ve steril de?ildi. Hastal?ktan dolay?, dizleri ve eklem yerlerinde sorunlar? vard?. Okul yönetimi, öyle bir ba?r?na bask? ti Yasemin’i, pencereler an?nda onar?ld?. Tuvalet olay? çözüldü. Ö?renciler, etraf?nda pervane gibiydiler. “Uzun zamand?r böyle mutlu olmam??t?m ben!” dedi. O mutlulukla biz de sevinip, mutlu olmu?tuk…
Okulun ba?lamas?ndan 10 gün kadar sonrayd?. Kanser Haftas? nedeniyle, Cerrahpa?a T?p Fakültesi Hastanesi’ne, ünlü manken ve oyuncular, lösemi hastas? çocuklar? ziyarete gidecekler ve onlara moral vereceklerdi. Aray?p, bizim de gelmemizi istediler. Önce, o an?lar? yinelememek ad?na olmaz dedik. Sonra, bizim ya?ad?klar?m?z?n ba??nda olan o hasta çocuklara “Bak?n! Yasemin de sizin gibiydi ama iyi ?imdi. Bu hastal??a yakalananlar?n hepsi ölmüyorlar…” demek için gitmeye karar verdik. Hastanede yatarken “?yile?eceksiniz” diyorlard? bize de, biz illa ki; “Bize, iyile?enleri gösterin” diye diretiyorduk! Yoktu! Veya çok azd? da, görmemiz zor olmu?tu…
Cerrahpa?a’da, hasta çocuklar? ve ailelerini bir salona alm??lard?. Misafir olarak, herkes ald??? hediyeleri çocuklara verdi. Mutlu olmu?lard?. Sonra, sürprizin en büyü?ü, yani Yasemin ç?kt? ortaya! TV ve bas?ndan tan?yorlard? hepsi de O’nu. “Yasemin bu demek? Geçti mi yani? ?yi misin?” sorular? ile sard?lar çevresini. Kimileri, “Kurtulmu?” birini gördükleri için sevinçten a?l?yorlard?. Kimileri de, kendi hasta çocuklar?n? dü?ünerek, sar?l?p, ba??rlar?na bas?yorlard?…
Cerrahpa?a ziyaretinden 2 gün sonrayd?. Yani günlerden Pazartesi. Okula gidemedi Yasemin! A?r?lar? vard?. Al?p, Fakülte Hastanesi’ne götürdük hemen. Kontrol ve muayeneleri yap?ld? ama kimse ileri tetkik istememi?ti! Hoca ile konu?tuk. “Yasemin o hastal??? yendi art?k! Bu ya normal bir rahats?zl?kt?r. Ya da, psikolojiktir” dedi. Uzakla??p, yürüdü…
A?a??daki, çocuk hastal?klar? poliklini?ine gittik. Dr Emrah, asistand?. Anlatt?k durumu. ?üphe etmi?ti durumdan. Birkaç tetkik istetti hemen. Basit bir kan tahlili ile ç?k?veriyordu bu lanet olas? hastal???n belirtileri. Ç?kt? da; “Yasemin, lösemiye ikinci kez yakalanm??t?!...
“Nas?l olurdu bu?” ?yile?mi?tik biz hani?”  Apar topar, Çapa T?p Fakültesi’ne gittik. Daha ileri tetkikler yap?ld?. Sonuç ayn?yd?; “Ne yaz?k ki, Yasemin ikinci kez Lösemi’ye yakalanm??t?…”
Ba??m?zdan kaynar sular dökülmü?tü! 2.5 sene, ç?kmadan kal?nan tek bir göz hastane odas?n?n ard?ndan, k?sa bir zaman için ya?anan mutluluk. Kurtulma sevinci. Okula dönme heyecan?… Zay?f ve bitkin dü?en, ayn? tedavileri kald?rmas? zor görünen bir bünye… Allah yard?mc?m?z olsundu…
Çapa’da, ikinci kez remisyon tedavisine girilece?i bildirildi. Bu, zay?f dü?en bir bünyenin, öncekinden iki kat daha h?zl? ve a??r bir tedaviyi görece?i anlam?ndayd?. Kemik ili?i nakli yap?lmas? kaç?n?lmazd?. Bu, daha zor bir ihtimaldi. Çapa’daki kemik ili?i bankas?, sahipsizlikten kapanma noktas?ndayd?…
Prof. Dr. Mahmut Çarin, Kemik ?li?i Bankas? Ba?kan?yd?. Bizim, hayata tutunmam?z?n ve k?z?m?z?n ya?amas?n?n en önemli sebebi olan Yüce Yaradan?m?z?n ard?ndan, en büyük ?ans?m?z da, o iki Prof. ile kar??la?mam?z olmu?tu. Türkiye’deki tüm Kemik ?li?i Bankas? Donörleri taranm??t?. Uygun doku örne?i yok tu! Dünya genelinde bir tarama gerekliydi. Bu da yap?lm??t?. Ve o beklenen mutlu haber, nihayet gelmi?ti…
Japonya’da, 45 ya??ndaki Bilgisayar Uzman? bir han?m?n doku örnekleri, Yasemin ile uyumluydu. Tüm dünyada, uyumlu doku örne?i olarak elimizde sadece bu vard?. Hemen ileti?ime girildi. Pazartesiydi. Cuma günü, kad?n uçak ile gelip, donör olacakt?. Bitecekti bu i?kence kökünden…
Heyecan ile beklemedeydik. Günlerden Cuma idi. Gelen kimse olmad?! Hemen, Japonya’daki kad?na ula??lmaya çal???ld?. Bir süre sonra da, kad?na de?ilse bile, yak?nlar?na ula??labildi! Haber ?uydu; “… Han?m, Cuma günü için uçak bileti alm??t?. Yasemin’e, ufak tefek birkaç hediye almak için gitti?i al??veri? merkezi dönü?ünde, elindeki hediye paketi ile birlikte, bir otobüsün alt?nda kalarak, hayat?n? kaybetti…”
Sonra, yine çileli, kaybetme korkusunun tavan yapt??? de?il dakikalar, saniyelerin say?l? oldu?u günleri ve haftalar? ya?ad?k… Çapa’daki Kemik ?li?i Bankas? Ba?kan? ve Uzmanlar? ile birlikte, Sa?l?k Bakan? Recep Akda?’a ziyarette bulunduk. Bakan, Yasemin’in durumunu sürekli takip etti?ini ve bu konunun çözümü için, Ulusal Donör Kampanyas?’n?n ba?lat?lmas?n? planlad?klar?n? söylemi?ti. Projenin yürütme kurulunun ba??na da, Kemik ?li?i Bankas? Ba?kan? Prof. Dr. Mahmut Çarin’in geçmesini istemi?ti. Bu harika bir geli?meydi. O arada da, Yasemin’i aramam? ve kendisi ile görü?türmemi istemi?ti. Cep’ten arad?m. Bakan Akda?; “Yasemin! Nas?ls?n k?z?m? Ben, Sa?l?k Bakan? Recep Akda? amcan” dedi. Yasemin, iyi oldu?unu ve te?ekkür etti?ini söyledikten sonra, Bakan Akda? ile o odada bulunanlar?n ömürleri boyunca unutamayacaklar? bir olay ya?and?:
Bakan Akda?; “Yasemin! ?u anda, senin tedavi gördü?ün hastanede, senin gibi kaç tane çocu?umuz tedavi görüyor?” dedi. Yasemin, o tarihi kelimeleri söyleyiverdi ard?ndan da; “Bakan amca! Beni 10 dakika sonra yine arayabilir misiniz? Bizim burada say?m?z sürekli azal?yor da! Size kar?? yanl?? bir say? bildirmek istemem!” Bakan, elindeki telefonu dü?ürdü ve “?uncac?k bir çocu?un bize verdi?i derse bakar m?s?n?z?” dedi. Hepimiz, birdenbire da??l?p, gittik…
Yasemin, böyle daha bir sürü ac?lar, talihsizlikler, umutsuzluklar ve aniden gelip, yine aniden kaybolan umut k?r?nt?c?klar? içerisinde, yeniden yendi Lösemi Hastal???n?. “Kemik ili?i nakli yap?lmazsa, ya?amaz” ikazlar? ile ya?ad? inad?na. Kurban oldu?um Allah, derdi verdi?i gibi, derman?n? da vermi?ti bize.
Siyaset Meydan?’nda, Ali K?rca ile birlikte 3.5 saatlik bir canl? yay?nda bulu?mu?tuk. Rahmetli Kaz?m Kanat ile yan yana oturuyorduk. Program?n ilk konu?mas?n?, Sa?l?k Bakanl??? Kanserle Sava? Daire Ba?kan? Prof. Dr. Murat Tuncer yapm??t?.
Tuncer; “Bugün ülkemizde, kanser art?k Grip gibi oldu! Hastanelerimiz uygun. ?laç var. Devlet gereken deste?i yap?yor” demi?ti. Tam o anda da, elimdeki bir tomar reçeteyi kald?rd?m havaya! Ali K?rca; “?enol, onlar ne ki?” dedi. “Bunlar da, hekimin yazd??? ama Türkiye’de bulunmad??? ve henüz Bakanl???n lisanslar?n? onaylamad?klar? ama bizim almam?z gerekli olan ilaçlar?n reçeteleri! Tek bir reçete 21 bin lira! Bak?n, arkalar?nda da “Türkiye’de yoktur ve kaçakt?rlar” diye de eczac?lar?n mühürleri var” dedim. Devamla da; “Ya say?n Daire Ba?kan?m yanl??l?kla Avrupa’daki bir siyaset meydan?na dü?tüler. Ya da ben yanl?? ülkedeyim” deyince, araya acilen reklam girmek zorunda kal?nd?…
Türkiye’deki Kemik ?li?i Bankas?’n?n batt???n?, malzeme al?m? için acilen sahip ç?k?lmas? gerekti?ini söylerken, yine ayn? daire ba?kan? araya girerek; “Say?n K?rca! ?enol beyi anl?yorum! K?z?n? kurtarmak istiyor. Ancak, biz her y?l ülkemizde, Yasemin gibi 30 kadar çocu?umuzu kaybediyoruz. Bu, biraz da hesap kitap i?i! Yat?r?m i?i. Bu i?i çözmek için, 18 trilyonluk bir yat?r?m gerekli. Bu yat?r?m? yapabilmek için, bu kay?p say?s? az kal?yor!” dedi. Daha sözü bitmeden, dald?m araya!; “Say?n hocam! Dünyada sadece bir tane Yasemin var ve o senin k?z?n! O zaman ne dü?ünürdün? Yine de kay?p say?s?n? az m? bulurdun?” deyince, ikinci zoraki reklam aras? verildi…
Ben, bu yaz?mda daha fazla uzun uzad?ya ?eyleri yaz?p, kimsenin moralini bozmak istemiyorum. Yasemin’i, Yüce Allah’?m bizlere ba???lad?. Elbette ki, bu ya?ananlardan da ç?kar?lmas? gereken dersler vard?! Gazeteciydim. Yolu yordam? biliyorum. Sahip bulundu?um çevre  sayesinde, Yasemin’in tedavilerini takip ederken, o kadar çok hasta çocuk ve ailelerine de yard?m ve desteklerimiz oldu ki, “Her ?eyde bir hay?r vard?r” diyen, sevgili ve kadim dostum Elmas Cankurt ve Ailesine, önceleri bu sözlerinden dolay? “Bunun neresi hay?r ki?” diye k?zd???m, ama sonradan hak verdi?im çok günler ya?ad?k. Ba?ka bir yaz?mda da, onca ac?larla, umutsuzluklarla, imkans?zl?klarla sava??rken, kimlerin neler söyledikleri, hangi dedikodular? yayd?klar?, morale hasretken bile, moral bozucu ?eylerin etrafta dola?t?r?ld???n? anlat?r?m. Önceleri k?z?p, savunmaya çal??t???m bu densizlere, art?k neden ald?rmad???m? ve gülüp geçti?imi, o zaman geni? geni? izah ederim.
Gerçek hakim ve hakem olan Yüce Allah’a havale ettik her ?eyi… Art?k, bunlarla ilgili bize söz söylemekte, k?zmak ta, üzülmekte haram say?l?r. Allah, kimseye bu ac? ve zor imtihanlar? ya?atmas?n …
AM?N…