Aradan çok de?il, 10 gün geçti-geçmedi.


Yine f?s?lt? gazetesi faaliyete geçi rilmi?: “500 milyar lira para toplanm??. Arabalar, evler al?nm??. Saklan?yormu? ama sonradan ortaya ç?kar?la cakm??!”
Yaz?klar olsun!
Yuh olsun!
“Allah, öyle gelecek milyarlar?, evi, arabay?, sizin ba??n?za da versin de, anlay?n bizim çektiklerimizi” diyemedim!
Kimseye vermesindi Allah.
Kimse çekmesindi bu ac?lar?.
De?mezdi…
N’olursun kap? önüne ç?kay?m!
Yo?un bak?mdan yeni ç?k?lm??. 56 kilo girilen odada, a??r tedaviden ve moralsizlikten dolay? 36 kiloya inilmi?. ?çeri giri? yok ama yandaki odan?n cam?ndan içeri bak?yorum. O güçsüz elleri ile gülümsüyor ve güçlükle el sall? yor. ?çime kan oturmu?. “Nas?l olacak ta, kemi ve iskelete dönmü? bu insan, yeniden insan haline gelecek Allah’?m” diyecek oluyorum kendi kendime. Yutkunuyorum! Yoktan var eden o Yüce Allah, elbette ki yeniden eski haline getirecekti yavrumuzu.
Koridora ç?k? yorum. Biraz dinleneyim istiyorum. E?im geliyor yan?ma:”Yasemin, çok bunalm?? içeride. Tekerlekli sandalye ile sadece koridora kadar ve 3 dakika olsun ç?kmak istiyor. Doktora söyledim, olmaz dedi kestirip att? hemence. Sen de bir konu?san…”
Gidip ilgili doktor han?m? buluyorum:”Doktor han?m! Prof, en önemli ?ey moral diyorlar. Maskemizi tak?p, 3 dakika olsun, kap? önüne ç?karsayd?k k?z?…” daha sözümü bitiremeden tersliyor:”Olmaz dedim ya e?inize de! Ben bu sorumlulu?u üzerime alamam. Sonra azar i?itmeye niyetim de yok” diyor.
Öyle bir at?yor ki tepem, a?z?ma geleni söylüyorum. Aç?p cep telefonunu, hocay? ar? yorum. Anlat?yorum durumu. “Olur, tabii ki. Hem de çok iyi olur. D??ar?y? görmek istemesi bile önemli bir ilerlemedir” diyor ve kendisi aray?p, izin veriyor DR. han?ma… O üç dakikal?k kap? önüne ç?kmak, dünyalar?n sahibi yap?yor k?zca??z?…
“Babi?ko bana morfin versinler…”
Hastaneden herhangi bir acil istek gelir diye, cep telefonunu kapatm?yorum ve duyamam endi?esiyle de, son sesinde tutuyorum sürekli. Öyle bir geceydi. Telefonun çald???n? duyup, açt?m hemence. Telefonun öteki yan?nda k?z?m var. Ba??r?yor ve a?l?yor! ?çime oturdu. “N’oldu k?z?m?” diyorum. Güç bela cevap veriyor; “Babi?ko! Söyle Emrah Bey’e, bana biraz daha morfin versinler! Çok ac? çekiyorum. Dayanam?yorum bu ac?lara” diyor. Ar?yorum cep telinden Dr Emrah’?. “Abi” diyor; “Çok a??r doz al?yor zaten. Bunun bir süresi var. 8 saat içinde tekrar verirsek, bu kez a?r? kesicilere ba????kl?k olu?ur ve faydas? kalmaz. O zaman ne yapar?z? Sen söyle” diyor. Dü?ünüyorum. Adam da hakl?. “Bari, a?r? kesici veriyor gibi, ba?ka bir ?ey verin de, en az?ndan psikolojik olarak rahatlas?n” diyorum. Öyle yap?l?yor…
* Hem?irenin yüz ifadesi, günün gidi?at?n? belirliyor
Sabah, Prof’un hasta dola?mas?ndan evvel, ilaçlar?n? vermek ve tansiyon ölçmek üzere gelen hem?irelerin yüzüne bak?yordu önce. Hem?irenin surat? as?k. Söylenen sözlere, azarlama ile cevaplar veriliyorsa, as?yordu surat?n?! “Babi?ko! Bunlar?n suratlar? neden as?k?