Kur’an-? Kerim, âlemlerin Rabbi olan Allah’?n (c.c) kullar?na en büyük bir arma?an?d?r.

Kur’an, insanlar? do?ru yola ula?t?ran, hak ile bat?l? birbirinden ay?ran (Bakara, 2/185); müminler için rahmet ve ?ifa olan (?sra Suresi, 17/82); müminlerin ö?üt ve nasihat almalar? için indirilmi? bulunan (Kamer Suresi, 54/17); takva sahipleri için bir rehber (Bakara Suresi, 2/2); Rabbimizden bir ö?üt, içimizdeki dertlere bir ?ifa, bize do?ru yolu gösteren bir hidayet ve rahmettir. (Yunus Suresi, 10/57) Efendimiz (s.a.s) ?öyle buyurmu?tur: “Kur’an’?n üslubuyla konu?an, do?ruyu konu?mu? olur. O’nunla amel eden, mutlaka mükâfat görür. Kim onunla hüküm verirse, adaletle hükmeder. Kim ona ça?r?l?rsa, do?ru yola ça?r?lm?? olur.” (Tirmizî, Fedailü'l-Kur’ân, 14) 


Böylesine de?erli, ?erefli ve hikmetli bir Kitap’tan istifade etmenin ilk yolu onu okumakt?r. Kur’an okuman?n fazilet ve sevab? hakk?nda vârid olan bir çok ayet-i kerime ve hadis-i ?erif, onu tilavet etmeyi te?vik ederek, dünya ve ahirette insana kazand?rd?klar? üzerinde durmu?tur. Bu konudaki ayetlerden baz?lar? ?u ?ekildedir: “Sa¬na vah¬ye¬di¬len Rab¬bi¬nin ki¬ta¬b?¬n? oku” (Kehf Suresi, 18/27); “Kendilerine kitap verdi?imiz kimseler onu, hakk?n? gözeterek okurlar” (Bakara Suresi, 2/121); “Al¬lah’?n ki¬ta¬b?¬n? oku¬yup ona uyan¬lar, na¬ma¬z? hak¬k?y¬la ifa eden¬ler ve ken¬di¬le¬ri¬ne na¬sib et¬ti¬?i¬miz imkânlardan, giz¬li ve a?i¬kâr ola¬rak ha¬y?r yo¬lun¬da har¬ca¬yan¬lar, zi¬yan ih¬ti¬ma¬li ol¬ma¬yan bir ti¬ca¬ret umar¬lar.” (Fat?r Suresi, 35/29) 


Kur’an okuman?n ne derece ehemmiyetli oldu?unu göstermesi aç?s?ndan hadis kitaplar?nda zikredilen onlarca hadisten baz?lar? ?u ?ekildedir: “Sizin en hay?rl?n?z, Kur’ân’? ö?renen ve ö?retendir” (Buharî, Fedailü'l-Kur’an, 21); “Kur’an okuyun! Zira Kur’an, k?yamet günü okuyana ?efaatçi olarak gelir” (Müslim, Müsafirûn, 252); “Kim Kur’ân’? okur, ezberler, helâl k?ld??? ?eyi helâl kabul eder, haram k?ld??? ?eyi de haram kabul ederse Allah, o kimseyi Cennet'e koyar. Ayr?ca hepsine Cehennem ?art olmu? bulunan ailesinden on ki?iye ?efaatçi k?l?n?r” (Tirmizi, Sevâbu'l-Kur’an 13); “Kim gece on âyet okursa gafillerden say?lmaz. Yüz âyet okuyan kânitînden, bin âyet okuyan ise mukantarînden say?l?r” (Ebû Davud, Salât, 326); “Kur’ân-? Kerim'i maharetle okuyan bir insan, Kirâmen Kâtibin melekleri seviyesinde olur. Onu o seviyede beceremeyen fakat halis bir niyet ile okuma?a çal??an, okurken de kem küm edip dili dola?an ve Kur’ân’? okumak ona zor geldi?i halde okuyan insana da iki sevap vard?r” (Buharî, Tevhid, 52); “Kur’ân-? Kerim'den tek bir harf okuyana bile bir sevap vard?r. Her hasene on misliyle de?erlendirilir. Ben “Elif lâm Mîm” bir harf demiyorum. Aksine “Elif” bir harf, “Lâm” bir harf, “Mîm” de bir harftir” (Tirmizî, Sevabü'l-Kur’an, 16); “Ümmetimin en faziletli ibadeti Kur’an okumakt?r” (Münavi, Feyzu'l-Kadir, 2/44); “Oturup, Allah'?n kitab?ndan bir âyeti anlaman, senin için yüz rekât (nâfile) namaz k?lmandan daha hay?rl?d?r.” (?bn Mâce, Mukaddime, 16)