Yasemin’in Çapa’daki kontrollerine gittik geçenlerde.
Lösemiye yeni yakalanan?ndan tutun da, rutin kontrollere kadar i?i kurtarm?? olanlar? vard? koridorda.
Bir Profesör muayenesi 300 Lira!
Bununla da kalsa yine iyi.
Bir sürü farkl? bran?ta, bir sürü Prof’a muayene olmak var hesapta.
Zaten, o zorlu hastal?ktan ilikleri kurumu? insanlar?n, 10 dakikal?k bir muayene için 300 lira ödemesi ne kadar da iç ac?t?c? bir durumdur!
Bunu, ulu orta ba??rd? çocuklardan birinin annesi.
Oradan birisi at?ld? ortaya hemence:
“Profesör olabilmek kolay m?? Hem, kim zorluyor ki seni illa ki Prof’a gelmeye?” dedi.
Ali K?rca ile Siyaset Meydan?’nda, kanser konusunu tart???rken de, birileri ç?k?p: “Prof’a gitmeyin siz de!” ç?k??? yap?lm??t? da, gülmek ile k?zmak aras? bir haller olmu?tum.
Bir tek yanl??, yani eksik veya fazla doz uygulamas?ndan dolay? kaybedilen çocuklar? görünce, o sözü söylemenin ne denli anlams?z oldu?unu bilenlerdendim!
Devleti, o zorlu yoku?u t?rmanan Prof’una adam gibi para ödesin de, zaten ba??ndaki o zorlu hastal?ktan dolay? k?vranan insanlara, devletin ödeyemedi?i 300 liray? ödetmesinlerdi.
Gencecik bir kad?n?n kuca??ndaki (en fazla 2 ya??ndaki) bebesine bak?p bak?p a?lamas?n? görünce, durumunu sordum hafifçe:
“Nesi var ye?enimizin?”
“Lösemiymi?” dedi. Sesi ürkek ve c?l?zd?.
“Ne zamand?r” dedim.
“Te?his konal? daha 1 hafta kadar oluyor” deyince, beynimden vuruldum!
“Aman Allah’?m, e?er, ne yapacaklar?na karar verene kadar kaybetmezlerse, o ac?l? günleri, o dikenli yollar? senelerce yürüyecekler” deyip, ba??m? duvara yaslad?m.
“Ad? ne çocu?un?” dedim genç kad?na;
“Ay?e” dedi usulca.
Hemen, iki sandalye ötesinde, elinde ajandas? ile notlar alan orta ya?l? bir adam, ajandas?na birkaç sat?r daha karalad?!
Yüksek sesle de, ajandas?na karalad?klar?n? söyledi:
“Ay?e’ye, Purinethol hap? temin edilecek. Babas?na, bahçede yatmas? için, orada eski minibüsün içinde yatan hasta çocuklar?n babalar? ile görü?ülerek, yatacak yer ayarlanacak. Annesine, hastanenin usul ve kurallar?, nereden ve nas?l kan bulaca??, kaçak ilaçlar? nerelerden alabilece?i anlat?lacak…”
Sonra, yazd? ama, okumad? yüksek sesle yazd?klar?n?!
Merak ettim ve gidip oturdum yan?na.
Ajandas?nda, son yazd??? o birkaç sat?r? aç?p, okuttu bana çakt?rmadan:
“Ay?e’yi kaybettiklerinde, yapmalar? gerekenler anlat?lacak anas?na ve babas?na”
Bu notun da hemen alt?nda, daha büyük harflerle yaz?lm?? bir not yaz?l?yd?:
“Hoca ile az önce konu?uldu; Ay?e’den ümit kesilmi? durumda! Allah’tan ümit kesilmez amma, bu gerçe?i de Ay?e’nin ana-babas?na bildirecek bir babayi?it bulunacak!”
 Ben, bütün o yaz?lanlar?, o gün orada ilk kez gördüm.
Ama buna benzer bir sürü ?eyi ya?am??, birileriyle payla?m??, Ay?eler’in ana-babalar?na aç?klamak durumunda kalm?? bir lösemi hastas? çocuk babas? olarak, belki al??kanl?ktan olsa gerek, sadece birkaç damla gözya?? dökerek okuyabildim.
Allah, kimseye o sat?rlar? okumay? veya yazmay? nasip etmesin.
Merdivenden dü?en birisi olarak bunlar? söyleyebiliyorum!