Sat?r Aras?        
                                              


Merve Cankurt


Eskiten zaman m?d?r diyorum bazen. Zaman m? eskitir duygular?, zaman m? eskitir ya?ananlar?. Ya da bizim eskimek oldu?unu zannetti?imiz ?ey asl?nda ta?lar?n yerli yerine oturmas? m?d?r?
Geçmi?te kalmakla eskimek olgusunun bir ba?? oldu?unu dü?ünsem de pek ayn? koltu?a oturtam?yorum bu ikisini.
Bazen bir ?eylerin geçmi?te kalmas?, telafi edilebilir anlam?na gelir, bazen hiçbir ?ekilde de?i?tirememek anlam?na gelir. Olgunla??p kopar?lmaya haz?r bir meyvenin de geride b?rakt??? bir geçmi?i vard?r ve en güzel haliyle bize geçmi?ini ard?nda b?rakarak gelir.
Geride kalanlara yükledi?imiz anlamlar, onlarla yapt???m?z gizli iç anla?malardan ibarettir asl?nda. Geçmi?i biz eskitiyoruz. Çabuk unutuyor ya da unutmasak bile kal?n bir perde geçiyoruz öncekilere; ard?ndan hep yeni yollar yeni heyecanlarla kar??l?yoruz beklentilerimizi. Her yeni ?eyin heyecan? geçmi?imizi eskitiyor ve unutturuyor.
Öyle ki; ço?unlukla bu yüzden fark etmiyoruz zaman zaman ayn? ?eylere pi?man oldu?umuzu, ayn? yerde tökezlendi?imizi…
Ayn? kald?r?m ta?lar?n? yüzlerce kez çi?nesek de, akl?m?zdan geçen tüm yeni ?eyler biz unutturuyor tecrübelerimizi. Eskimek de?il de geçmi?te b?rakmak iyidir, iyi. Yeter ki zihnimizde yüre?imizde eskimesin tüm güzellikler…
Geride b?rakt???m?z y?l?n tüm güzellikleriyle zihnimizde canl? kalmas? ümidiyle…