K?rklareli Günlü?ü








Faruk Ceylan








?nsanlar?n bedensel sakatl?klar?n? hemen anlar?z. Mesela aksayan biri,  gözden kaçmaz çabuk fark ederiz, ancak aksayan bir yüre?i fark edebilir miyiz? 


Bir engelli gördü?ümüzde içimizden geçen ilk duygu nedir? Ac?r?z.


?çimizden  “Vah vah” deriz, “zavall?” gözüyle bakar?z. Oysa bizden beklenen  “Ac?mak” de?il, “Anlamakt?r.” Kendini anlamay? ba?aramayan ba?kas?n? nas?l anlar.


?nsan önce kendisini, sonra da kar??s?ndakini anlayabilse zaten mesele çözülmü? olur.


 Ne kendimizi anl?yoruz, ne de birbirimizi. Birbirimizi dinlemesini de bilmiyoruz ki…


Ço?unlukla ya?ad???m?z hayatta olumsuzluklar? görüyor ve onlara yo?unla??yoruz. Hayat böyle olunca da anlams?zla??yor. 


Hâlbuki hayatta güzellikler de var. Ancak bu güzellikleri fark edebilmek için görebilmek laz?m.


Güzellikleri görebilme yetene?ine sahip de?ilsek, bir tür görme engelli say?lmaz m?y?z?


Güzellikleri duymamakta ?srar ediyorsak, i?itme engelli say?lmaz m?y?z?


Genel olarak sevmekten korkar?z. Sevsek bile bunu saklar?z. Böyle ö?retilmi? ya…


Anam?z, babam?z, e?imiz ve çocuklar?m?z onlar? ne kadar sevdi?imizi bilmiyorlar, çünkü sevgimizi söylemeyi zaaf say?yoruz. Pekiyi bu duygular içindeysek sevgi engelli say?lmaz m?y?z? Söyleyemedi?imiz için de konu?ma engelli say?lmaz m?y?z?


Cenab-? Allah’?n insan o?luna bah?etti?i güzellikleri, nimetleri fark etmedi?imiz için ?ükretmeyip, t?r?m t?r?m mutlulu?u aramaya devam etmekle bir anlamda zeka engelli say?lmaz m?y?z?


Sevgilerimizle birlikte, küskünlüklerimizi de gizliyor, duygular?m?z? içimizde ya??yor ve “Kol k?r?l?r yen içinde kal?r” diyoruz. Kol k?r?l?p yen içinde kal?yor, kemik yanl?? kayn?yor, böylece bir uzvumuz daha sakata ç?km?yor mu? 


Birbirimizin, ya?am tarz?na, inançlar?na tahammül etmiyor, d??lamaya çal???yoruz. Bu defada Sayg? engelli olmuyor muyuz? 


Ülkemizde 7 milyonu geçik resmi engelli var. Acaba bu say? 76 milyonluk Türkiye’de yukar?da sayd???m engellileri de ilave edersek sizce kaç ki?i olur?