U?ur Gürbüz Vize’de 18 ya??nda bir delikanl?. Do?u?tan görme engelli sadece %5 görebiliyor ve sadece ????? hissedebiliyor.

HABER MERKEZ? 
Vizenin K??lac?k Köyü’nden, ancak okula daha yak?n olsun diye ailesi onu Vize’de ki yurda vermi?. Her sabah kendi imkânlar?yla kalkar giyinir ve tam 3 km’lik bir yolculu?a kendi ba??na koyulur. Kimi zaman arkada?lar? kimi zaman ise yard?m sever Vize halk?n?n yard?m?yla okuluna ula??r.
 Vize Belediyesinin internet cafesinde rastlad?k. Arkada??ndan ödünç ald??? laptopuyla (görme engellilere özel laptop) oyalan?yordu. u?ura bir dokundun bin ah i?ittik aç?kças?:
“Ailem K??lac?k’ta. Köyümüzde ortaokul var ama lise yok onun için mecbur Vize’ye gelmek zorundayd?m. Köyümüz Vize’ye 35 km. hem zor hem de ailemin yol paras?na pek gücü yok. Hayat?m gerçekten çok zor. dersleri bilgisayar?ma yaz?yorum özel bir programla kay?t ediyor evde dinleyerek çal???yorum. Yaz?l?larda ise bir arkada??mla müdür odas?nda giriyorum. Ben söylüyorum arkada??m yaz?yor. Ama yinede hayattan zevk almaya çal???yorum mandolin ve piyano çalmay? seviyorum ?iir yaz?yorum. Önümüzde üniversite s?nav? var onu kazan?p görme engelliler ö?retmeni olmak istiyorum.”
U?ur’a bir gün uykudan uyand???nda görüyor olsan yapaca??n ilk ?ey ne olurdu diye sordu?umuzda:
“?lk i?im aynaya ve aileme bakmak olurdu. Kendimi ve ailemi çok merak ediyorum. Ailemi annemi babam? yan?mdayken özlüyorum aç?kças?” dedi.
Hepimiz birer engelli aday?y?z. Engellilerin bir nebze de olsa engellerinin kald?r?r yüzünde ufac?k bir gülümsemeye sebep olursak ne mutlu bize. U?ur söylemiyor ama onunda ihtiyaçlar? var elbet. Haydiyin U?urun da yüzünü güldürelim. (ç.o.)