Ya?as?n (Eyvah) Mezun Oldum!!!



















Selcan Akta?











Son günlerin popüler sanal payla??m foto?raf temas? mezuniyetler... Anas?n?f?’ndan Üniversite’ye her ya?tan insan?n kep atmas? ?artm?? ve bunlar?n kamuya ilan edilmesi farzm?? gibi etraf?n?zda dönüp dola?an foto?raflar? es geçip de birkaç tane günlük önemli habere ula?abilirseniz ne ala.


Peki, gerçekten mezuniyetler bu kadar önemli midir insan hayat?nda? Bu kadar de?i?tirir mi gündelik ya?ant?m?z?? Ya da her mezun olan foto?raflara gerçek gülümsemeler mi b?rak?r? Yoksa gülümsemelerin ard?nda ya?anan gerçek tedirginlikler mi vard?r?


Her sonun ya?am?m?zda aç?lacak yeni bir kap? olmas? ümidiyle veda ederken ayr?ld???m?z okullara, hayallerimizi süsleyen kap?lar?n aç?lmad???n? ya da aç?lamad???n? görme kâbusu kan?m?za azar azar kar??makta ve gülümsemelerimize gölge dü?ürmektedir. Nüfusu kalabal?k her ülkede oldu?u gibi süreyle yar???lan s?navlar, bir türlü mesle?ini icra etmek için müsait ortam bulamayan i?sizler, y?llarca çocu?u için emek harcam?? ve destek olmu? anne babalar her geçen y?l bu kâbusun içine daha da çok çekilmekte ve bir süre sonra mezuniyet an?lar?na çaresizlik ve umutsuzluk sendromlar? e?lik etmektedir.


Türkiye standartlar?nda art?k üniversite mezunu olman?n bile meslek edinmede yeterli olmad???n? göz önünde bulundurdu?umuzda her gecen y?l katlanarak artan i?siz say?s?, bu duruma maruz kalm?? insanlar? ve ailelerini k?sa bir süre içinde ya içe kapan?kl??a ve umutsuzlu?a ya da insanüstü bir çaba sarfederek hayat?n h?z?na yeti?meye çal??an yar?? at? yeti?tirmeye mecbur b?rakmaktad?r.


Ve sonuç olarak her iki yol da ki?ileri mutsuzlu?a ve kendi iç dünyalar?na daha çok önem verme yoluna yönlendirmektedir. Ya bencil ve ba?ar?s?yla her daim övünen ya da ba?ar?s?zl???n kaderi oldu?una inanm?? ve bunu a?ma gücünü dahi kendinde bulamayan bireyler yeti?tirmekteyiz.


Günümüz çocuklar? ne zaman ki gelecek kayg?lar?n? bir kenara at?p içlerinden geldi?ince mezun olman?n keyfini ya?ayacaklar; i?te o zaman foto?raflar? anlam kazanacak ve o güne dair güzel an?lar belleklerinde yer alacak. Onlar?n büyükleri olarak üzerimize dü?en görev say?sal de?eri olan ba?ar?lar?n ya da ba?ar?s?zl?klar?n ya?am tarzlar?n? ve mutluluklar?n? etkilememesi gerekti?ini ö?retebilmektir. Her birey toplum için de?erlidir. Her çocuk ailesi için kendi hayat?ndan vazgeçecek derecede önem arzeder. Fakat her çocu?u Mühendis, Doktor, Avukat, Ö?retmen, Hem?ire olarak hayal etmek onlar?n kendi yeteneklerini tan?malar? konusunda önlerine konulmu? en büyük engeldir.


B?rakal?m onlar öncelikle kendilerini tan?s?nlar. Birey olduklar?n?n ve varl?klar?n?n toplum için önemli olduklar?n?n fark?na vars?nlar. Ve her ne meslek yaparlarsa yaps?nlar, ilk hedefleri ba?ar?l? olmak de?il; vicdan sahibi olmak ve hayatta kar??la?acaklar? zorluklara kar?? dik durabilmek oldu?unu bilsinler. 


Görece?iz ki; mezuniyet an?lar? i?te o zaman foto?raf albümlerinde daha çok gülümseyecek.


Yolunuz mutlu ve güzel günlerden geçsin.