HAYATIN ?Ç?NDEN

?enol Goncagül


Zorlu Tekstil Lüleburgaz Fabrikas? bünyesinde bulunan Z CAFE’de, iftar için bekliyorduk. Daha zaman? da vard?. Bir yandan da, birlikte iftar yapaca??m?z sanayiciler, kendi aralar?nda dernekleri ile ilgili görü?meler yap?yorlard?.
22 plakal?, bir konsolosluk arac? gördüm tam o aralar.
Yunanistan Edirne Konsoloslu?u’na ait bir araçt? ve park ediyordu.
?lgimi çekti ve izledim gelenleri.
Cafeye gelip, içeride iftar için bekleyenleri görünce, geriye döndüler.
Hemen yeti?ip, neden döndüklerini sordum kendilerine.
Mükemmel say?lmayan ama söyledikleri anla??labilen bir Türkçe ile ?u sözleri söylediler:
“Biz yolculuk yaparken, ac?kt?k ve burada birer sandviç yemek için geldik. Ama içeride iftar için beleyen sizleri görünce, sizin ibadetinize sayg?s?zl?k yapmamak üzere, geriye dönmeye karar verdik. Ba?ka bir yerden, bir ?eyler al?p, yiyece?iz”
Öylesine etkilendim ki…
Kendilerini davet edip, bir süre sohbet ettim cafe de.
Sonra da, cafenin önünde bulunan aç?k alanda sohbet ederlerken, paket yap?lm?? sandviçleri geldi. Te?ekkür ederek, ayr?ld?lar oradan.
Onlar?, içimde uyanan sayg? ve sempati ile u?urlay?p, cafeye geri dönüyordum ki, a?z?ndaki sigaras? ile arac?n? park eden ve öylece yürüyen birine rastlad?m.
En az bir üniversite bitirmi?, toplumda da, sayg?n ve tan?nan birisiydi.
Bu sayg?n ki?inin sayg?s?z hareketi kar??s?nda akl?m kar??t?.
Biri Müslüman olmayan yabanc?, di?eri içimizden biri!...
Bilmem anlatabildim mi?