M?SAF?R KALEM


 


Özcan Pehlivano?lu
ozcanpehlivanoglu@yahoo.com


Bir insan?n suçsuz yere 18-19 ya?lar?nda üç idam ve toplam 101 y?l hapis cezas? almas?na ne dersiniz?
Böylece bir bask?; insan? ç?ld?rt?r ya da akl?n? kaybetmesine neden olabilir.
Allah kimseye bu ?ekilde bir zulüm göstermesin.
Bunlar Türk Dünyas? ?nsan Haklar? savunucusu, Ressam ve Porselen Sanatç?s? Bulgaristan Türkü Enbiya Çavu?'un “Türk Olmak”tan dolay? ald??? cezalard?r.
Enbiya Çavu?; Bulgaristan’da ya?ad??? 57 y?ll?k ömrünü; Türk olman?n getirdi?i cezalar?n bask?s?nda ve 16 y?l? hapishanede olmak üzere geçirmi?tir.
“Bilinmeyenlerin ö?renilmesi, unutulanlar?n hat?rlanmas? için hat?ralar?m? tarihe b?rakmak benim için bir görevdi” diyen Enbiya Çavu?; 1946 y?l?nda 45 günlü?üne çal??ma kamp?na gönderilmesi ile ba?layan mahrumiyet ve mahkumiyet hayat?n?n; Varna’da 1 y?l boyunca i?kencelerle sürdü?ünü, Tito ve Georgi Dimitrov'a suikast giri?iminde bulunmaktan ayr? ayr? 3 kez ölüm cezas?na çarpt?r?ld???n?, 4 y?l prangaya vuruldu?unu, 1946-1956 y?llar? aras?nda a??rla?t?r?lm?? müebbet hapis cezas? ile 110 bin ki?inin öldürülüp domuzlara yedirildi?i Belene Kamp?’nda ya?ad?klar?n? “Bulgaristan'da Türk Olmak” adl? kitapta anlat?yor.
Evet, yanl?? duymad?n?z. Belene zindanlar?nda öldürülenlerin hesab? tutulmuyordu. Bulgar tarihçi Vasil Lilov Kazanski bu durumu “Ölüm Kamp? Belene” adl? kitab?nda “D??ar?dan ne kadar mahkûm gelirse o kadar mahkum öldürülecek” emri gere?i 110 bin ki?inin öldürülüp domuzlara yedirildi?ini anlat?yor.
Komünistler y?lan, ç?yan dolu batakl?k bir ada olan Belene'ye muhaliflerini ve Türkleri sürüp orada yok ediyorlard?. Açl?k, ç?plakl?k ve dayaktan öldürdükleri insanlar? ceset arabas?na koyup domuzlara yedirdiler. Buz kütleli sular Belene'yi bas?p domuzlar sürüklenince insanlar domuzlara yem olmaktan kurtuldu. Bu sefer ölenler Tuna nehrine at?lmaya ba?land?.
??te Enbiya Çavu?, Bulgaristan’da gidenin geri gelmedi?i Belene Cehenneminden kurtulup gelen ve Türk olmaktan dolay? ya?ad??? zulmü unutmayan ve de unutturmamaya çal??an 85 ya??nda genç bir insan haklar? savunucusu.
Ancak özellikle bütün insan haklar?n?n savunucusu olmakla birlikte yeryüzünün en mazlum ve ma?dur milleti olan Türklerin, insan olmaktan dolay? do?u?tan var olan haklar?n? ar?yor.
Onu ?ahsen tan?yordum ama ilk kar??la?mam?z birkaç ay önce 1989 y?l?nda gerçekle?en son dalga Bulgaristan'dan zorunlu göçün 20. y?l? törenlerinde Galatasaray Lisesi önünden Taksim Cumhuriyet Meydan?’ndaki Atatürk Heykeli’ne yap?lan yürüyü?te oldu.
?zmir'den kalk?p ?stanbul'a s?rf bu törenler için gelmi?ti. ?htiyar delikanl? Enbiya Çavu? yürüyü?te sert ve diri ad?mlar atarken san ki, Bulgaristan ba?ta olmak üzere Türk Dünyas?nda zulme u?rayan her Türk için çelikten bir irade sergiliyordu.
Enbiya Amcan?n ortaya koydu?u mücadele için ?apka ç?karmamak, onu takdir etmemek ve bir Türk olarak minnet duymamak imkâns?z bir ?ey.
Enbiya Çavu?’un, Bulgaristan’da ya?ad??? dönemde ba??na gelenlerin tek nedeni : “Türk Olmak”. Yoksa ba?ka bir suçu yok. Maalesef en son Do?u Türkistan'da gördü?ümüz gibi Türk Dünyas?’n?n yüzy?llard?r ya?ad??? en büyük dram “Türk olmak” ve bunda ?srarla direnmek.
Türk olmaktan vazgeçsek her türlü sorun ortadan kalkacakm?? gibi görünüyorsa da durum hiç de öyle de?il.
Örne?in Yunanl?lar halen Karamanl? Ortodoks Türklere, Türk muamelesi yap?yor.
Enbiya Çavu?'un hat?ralar?nda ö?reniyoruz ki; 1944 y?l?ndan önce Bulgaristan'da 2 milyondan fazla Türk ya??yormu? yani iki ki?iden biri Türk. Belki daha fazlas? var ama eksi?i yok.
Ancak Bulgarlar?n “Atalar?m?z?n, 500 y?ll?k intikam?n? sizden alaca??z; ya bu ülkeden gidin ya da geberin! ” anlay???, Bulgaristan Türklerinin her nesilde budanarak göç ile hayata geçti.
Enbiya Çavu?, psikolojisi darma duman olmu? bir büyükannenin her sabah “Yavrum, d??ar?ya yaln?z ç?kma! Gâvurlar Türk çocuklar?n? çal?p öldürüyorlar” telkini ile büyüdü. Bu olay bile Bulgaristan Türklü?ü’nün var olma çilesinin insan? kah?r eden bariz bir delilidir.
En iyisi siz Enbiya Çavu?'un Bilgeo?uz Yay?nlar?ndan ç?kan “Bulgaristan'da Türk Olmak” adl? kitab?n? al?n okuyun.
Eminim hüzünlü bir tebessüm dudaklar?n?za yans?yacak ve belki de gönlünüz ile vicdan?n?z kanayacak. Ama kitab? al?p okumak ve halen “Ben Türküm” diye direnen Bulgaristan Türklü?ü’nü anlamak laz?m.
Kitab?n ç?kt???n? duyar duymaz ya?mur alt?nda s?r?ls?klam olmay? göz önüne alarak ak?am karanl???nda Ca?alo?lu yoku?unu t?rman?p Bilgeo?uz Yay?nlar?'na gitti?imde orada yay?nevi sahibi O?uzcan Cengiz'le tan??t?m. Bu kitab? neden bast?n?z diye sordu?umda, onun cevab? tek cümleden ibaret net bir ifade oldu : “Enbiya Çavu?'un Türklük için 16 y?l hapiste kalmas? bizim bu kitab? basmam?z için yeter sebebtir”. Evet! Sadece bu sebep sizin kitab? okuman?z için yeterde artar.
E?er katilli?i konusunda tereddüt olmayan A?ca'ya veya Hrant Dink'in katli için gösterilen medya ve toplum duyarl?l??? kadar Türk Milleti’nin u?rad??? Soyk?r?m ve Zulümlere ayn? ilgiyi gösterebilsek ?üphesiz bir tak?m meseleleri çözme yolunda emin ad?mlarla ilerleyece?iz.
?lginç bir durum ama yeryüzünde kendi ba??na gelenleri bu kadar konu?amayan ve içine atan ayn? zamanda lider vas?flara haiz ikinci bir millet daha yok.
Bu sebeple toplum olarak geldi?imiz nokta itibar?yla; Enbiya Amcayla Bulgaristan'da Türk olmay? konu?abilsek bile art?k Türkiye'de Türk olmay? nas?l konu?aca??z, i?te buras? benimde bilemedi?im bir nokta.
“Atalar?m?n topra??n? bekleyebilmek isterdim” diyor Enbiya Çavu?, bekleyece?iz be Enbiya amca, ölmedik ya biz...