“Kar”dan adamlar

“Kar”dan adamlar

 


Bembeyaz kar, kemikleri birbirine geçiren bir so?uktu kimileri için; kimileri içinse Kardan adamlar yap?p pamuk gibi karlar?n üzerinden yuvarlanmakt?. Baz?lar? için bir matem, baz?lar? içinse mutluluk…
Baz? insanlar vard?, “Kar”dan adamlar gibiydi, buz gibi, vicdanlar?na örtülü karlar? ve buzlar? ne kimse k?rabilir ne de çözebilirdi…
O “Kar”dan adamlar, Kardan adamlarla e?lenmenin hayali bile kuramayan, dünyada ilk nefeslerini alan taze masumlar? kara vicdanlar?yla kara topra?a gömüyorlard?
* * *
- “Anne, ellerim çok ü?üyor, hareket ettiremiyorum, benim ellerim hep mor anne, seninkiler de öyle mi?”
- “Sen de kimsin?”
- “Ben hep çok ü?ürdüm anne, ama art?k ü?ümüyorum, beni çok de?i?ik bir yere getirdiler. Hep oyunlar oynuyoruz burada. Buralarda her yer çok güzel, ama sen beni b?rak?p gitti?inde çok kötü bir yerdeydim.”
- “Neler oluyor? Anlayam?yorum, kimsin, bana neden anne diyorsun, Benim bir çocu?um yok ki?”
- “Ben daha gözlerimi bile açamazken, senin karn?ndayken birden buz gibi bir diyara geldim.  Buz gibiydi, köhne, pis bir yer. Senin sanc?l? ç??l?klar?n? duydum, ürktüm. Nas?l bir yer buras? dedim. Sonra beni bir battaniyeye sard?n. Ama hala çok so?uktu, sonra sen a?lad?n, konu?tun konu?tun, bir?eyler anlatt?n ama ben o zaman anlayamad?m hiçbir ?ey anne. Beni b?rak?p gittin, nereye oldu?unu bilmiyorum. Kediler köpekler geldi yan?ma, yüzümü yalay?p gittiler, üstümdeki battaniyeyi parçalad?lar. Sonra hava daha da so?uk oldu benim için, nefesim o kadar minik bir hava kütlesiydi ki, so?uk havaya nefesimi b?rakt???mda o an donuyordu sanki.
Sen hiç ü?ümedin mi anne? Ü?ümediysen, ?s?nd???nda hiç vicdan?n s?zlamad? m?? Ben ü?üdüm, dondum, donarak öldüm anne, beni melekler ald? getirdi Cennet’e. Buras? cennetmi? anne. Ve beni al?p getirenler Melekmi?. Sen de annem mi?sin. Beni do?urdu?un için annem oluyormu?sun. Beni b?rakt???n yer de Dünya diye bir yermi?. O Dünya da hep kötü kötü insanlar bebekleri do?duklar? gibi so?u?a m? terk eder? Peki, öyleyse, sen nas?l büyüyüp anne olabilecek ya?a gelebildin, seni de so?ukta b?rakt?lar m? anne? Sen hiç minicik bir bedenin donarak ölmesinden dolay? vicdan azab? çektin mi anne? Susuyorsun. Peki, ben beni öldüren bir kad?na anne diyebiliyorum, sen buna ra?men neden bana evlad?m diyemedin?”
***
Evet… “Kar”dan adamlar, her ne surette olursa olsun, Dünyada vicdanlar? her zaman uykular?nda, uyan?kl?klar?nda, her anlar?nda onlar? yerle bir edecektir …