Doyamad?m Babaaneme

Doyamad?m Babaaneme

 


30 Mart 2010 Sal? günü elinde büyüdü?üm Babaannemi kaybettim.
Ulu ç?nar?m?z, ailemizin büyü?ü, 92 ya??nda aniden geçirdi?i bir rahats?zl?k sonucu hayata gözlerini yumdu.
Babaannem benim hayat?mda yar? annem gibiydi. Ya?ayan bir tarih gibiydi. ?lerleyen ya??na ra?men, gençli?inde ya?ad?klar?n? anlatt?kça hepimizi ?a??rt?rd?. 
Genç K?zl??? Ankara’da geçti?i için, yeti?ti?i kültür Cumhuriyet’in ?lk y?llar?n?n devrimleriyle bezenmi?ti.
Babaannem Atatürk hayran?yd?. Cumhuriyet kad?n?yd?. Atatürk’ün Cumhuriyeti’nin devrimlerini içselle?tirmi?, modern bir Cumhuriyet kad?n? olarak, genç ya?ta küçük çocuklar?yla dul kalmas?na ra?men, be? çocu?unu kimseye muhtaç olmadan yeti?tirmi?ti.
Hayata gözlerini yummadan bir gün önce bile, ziyarete gelen gençlere Atatürk’ü saatlerce anlatm?? ve Atatürk Cumhuriyeti’ne sahip ç?kmalar?na ö?üt vermi?ti.
Ne zaman oturup sohbet etsek, Ülkenin içindeki durumunun endi?e verici oldu?undan söz eder ve “Atatürk olsa ?imdi” diye ah çekerdi.
Atatürk’ün ça?da? uygarl?k yolundan ayr?lmay?n, Atatürk Cumhuriyeti’ne sahip ç?k?n diye nasihat ederdi.
Babaannem art?k aram?zdan ayr?ld?. Bayramlarda elini öpmeye toplan?rd?k. ?lk bayramda yoklu?unu hissedece?iz. Onu çok özleyece?iz.
Ba?sa?l??? dileyenler soruyorlar; Babaannen kaç ya??nda idi? “92 ya??ndayd?” dedi?imde, ya??n? ya?am?? deyip geçi?tiriyorlar.
Siz onu gelip bir de bana sorun.
Bir de evlatlar?na sorun.
Bir de sevenlerine sorun.
?çimizden bir organ?m?z kopmu? gibi yand?k.
Ölüm ac?s?n? ya?ayan bilir.
Ate? dü?tü?ü yeri yakar.
Ecel aram?zdan onu ald? gitti.
Evlatlar? da gelinleri de Babaannemi çok iyi bakt?lar. Allah hepsinden raz? olsun.
Aile olarak herkesin vicdan? rahatt?r san?r?m.
Elimden geldi?i kadar, Babaannemi f?rsat buldukça dola?maya çal??t?m. Hay?r, dualar?n? almaya çal??t?m.
Daha fazlas?n? yapmak isterdim. Daha da fazlas?n?.
Ancak kahrolas? ?artlar, bu kadar?na elverdi.
Doyamad?m Babaanneme. Hiç doyamad?m. Yatt???n yer nur olsun, mekân?n cennet olsun biricik Babaanneci?im.